مراسم اختتامیه اولین دو سالانه جایزه غزل زنده یاد #حسین_منزوی در زنجان برگزار شد. به همین بهانه فرصت را برای نوشتنِ چند سطری راجع به یکی از برگزیدگان بخش غزل ترکی این جا مغتنم دیدم.
آقای پرویز سودی متولد سال ۱۳۴۷ در زنجان شاعر و غزلسرای ترکی، در بخش غزل ترکی برگزیده شد. آقای سودی بیش از بیست و پنج سال در ساحت شعر قلم زده است. وی علاوه بر زبان ترکی، در حوزه شعر فارسی نیز کوشش هایی داشته است. «سؤزوم یئره آغیر گلیر» تنها مجموعه منتشر شده شاعر است.
عشق، وطن و طبیعت را شاید بتوان مهم ترین عناصر #شعر وی دانست. شاعر به شیوهای هنرمندانه از المان های عاشقانه، فولکلور و نوستالژیک در شعر هایش استفاده میکند. تبحری که نشان از تسلط ژرف او به فضای زبان ترکی دارد. او به زیبایی در اتمسفر زبان #ترکی به شعر جان میبخشد و خواننده را به تنفس عطرآگین هنرش میخواند.
شعر #پرویز_سودی صمیمیتی دارد که مخاطب را، حتی اگر مخاطب جدی شعر هم نباشد، به تحسین وا میدارد. صمیمیت شعر سودی اتفاقی نبوده، و ریشه در زیست او دارد. پرویز سودی زیست شاعرانه متفاوتی دارد. زندگی هنریِ او نه در انزوا، نه در فاصله گرفتن از خلق، و نه حتی در متفاوت پنداشتن خود از دیگران؛ که در صفا و صمیمیتِ کلام و رفتارش متجلیست.
«دالغا زنگانلی»(تخلص شاعر) دارای شخصیتی بسیار مهربان و گرم است.تواضع و بی ریایی اش از همان نخستین لحظات دیدار هویدا میشود. صمیمیت کلامش گیراست.در مواجهه با آدم ها مقید به ادب و احترام بسیار ویژهای است. مناعت طبعش، شعرش را جز محفل هنردوستان، روی میز مدیر و مسئولی نبرده.
به گمانم پرویز سودی چنان که شایسته اوست، در شهرش؛ #زنجان، قدر ندیده و بر صدر ننشسته. بر ماست که در معرفی هنرمندان دیارمان قلمی زده و قدمی برداریم. در پایان ضمن آرزوی سلامتی برای ایشان، آرزومند انتشار مجموعه های جدیدشان در آینده نزدیک هستم.
*علیرضا قاسمی
About the Author
