میهن نیوز- امیر طوماری
وقتی جامعه ای از سواد رسانه ای، عاطفی، شهرنشینی، حقوقی، سیاسی، مالی، ارتباطی، تربیتی و … باز ماند، پایه های توسعه متزلزل و ارکان معرفتی دچار خدشه می گردد و این موضوع ربطی به سواد در دانش آموزان یا بزرگسالان ندارد.

اولین تصور از کلمه #سوادآموزی در ذهن غالب مردم، مفهوم تقلیل یافته و دم دستی #خواندن و #نوشتن است و مهمترین مشکل متولیان سواد در این جامعه هم در وهله اول مبارزه با این #ذهنیت دم دستی و مبتذل است. از عموم مردم گرفته تا مسئولین

به همان اندازه ای که بین #فهم نادرست از سواد و #نقش سازنده آن در جامعه، فاصله افتاده، بین #اهداف و برنامه های توسعه سواد و #عملی ساختن آن هم فاصله است.

جامعه ای که بسیاری از نقش ها در آن مخدوش شده باشند، مفاهیم اساسی و معرفتی نیز آسیب می بینند و قربانی می شوند خصوصا جوامعی که در آنها مقوله اخلاق، به ابتذال کشیده شود.

خاصه اینکه در یک جامعه ای، یافتن #نان از آموختن آن سخت تر باشد و همین انحطاط است که واژه های انسان ساز از معنا تهی می شوند مبتذل می گردند بیگانه می شوند و مظلوم

یک جامعه ای که در آن مسئولین ارشد، دغدغه تامین سرمایه گذاری و امنیت و اقتصاد و مسکن و تورم و … دارند، #سواد اولویت چندم آنان می تواند باشد؟
آنهم برای قشری که مصرف کننده است نه تولید کننده و نقش آفرین

این چنین است که در کنار قربانی شدن بسیاری مقولات و مفاهیم توسعه ای و انسانی، کلمات هم اثر خود را از دست می دهند و وقتی واژه ها در یک جامعه از معنا و اثر تهی شوند، بی تهعدی، بی قانونی، بی اخلاقی و ده ها آسیب اجتماعی دیگر گریبانگیر می شود.

#سواد ده‌ها مزیت دارد که یکی از آنها مدرک تحصیلی است اما وقتی که جایگاه مترقی و متعالی سواد در جامعه در همین تک واژه منحصر شود و عامل کسب درآمد باشد، حوزه اخلاق آسیب می بیند. بزه اجتماعی زیاد و محیط زیست قربانی می شود. قانونمندی تنزل پیدا می کند. نخبگان در وادی فراموشی گرفتار می شوند. سرمایه اجتماعی مخدوش می شود و واژگان توسعه، عملا روی کاغذ بایگانی می شوند.

امروزه سواد در این جامعه بیش از آنکه از بی تفاوتی و عدم استقبال بیسوادان رنج برد، از بی تفاوتی و بی اعتنایی باسوادان رنج می برد.