میهن نیوز- مهران حبیبی:محرم که از راه میرسد، زنجان رنگ دیگری به خود میگیرد. شهری که سالهاست نامش با عشق به اهل بیت علیهمالسلام گره خورده و در حافظه مذهبی ایران و جهان تشیع، به عنوان «پایتخت شور و شعور حسینی» شناخته میشود. در میان همه آیینهای عاشورایی این شهر، هشتم محرم جایگاه ویژهای دارد؛ روزی که هزاران عاشق حضرت ابوالفضل العباس علیهالسلام از حسینیه اعظم زنجان به خیابانها میآیند و یکی از باشکوهترین اجتماعات مذهبی جهان اسلام را رقم میزنند.
دسته عزاداری حسینیه اعظم زنجان تنها یک مراسم مذهبی نیست؛ روایتی زنده از عشق، وفاداری و ارادت مردمی است که نسل به نسل پرچم محبت اهل بیت را بر دوش کشیدهاند. این آیین عظیم که هر ساله در یومالعباس برگزار میشود، به نمادی از هویت مذهبی و فرهنگی زنجان تبدیل شده است؛ آیینی که مرزهای جغرافیا را درنوردیده و نام آن در میان بزرگترین اجتماعات مذهبی جهان تشیع ثبت شده است.
حضرت ابوالفضل العباس علیهالسلام در فرهنگ شیعی تنها یک شخصیت تاریخی نیست. او نماد وفاداری، ایثار، غیرت و جانبازی است. مردی که در سختترین لحظات کربلا، عهد خود را با امام زمانش نشکست و تا آخرین نفس بر پیمان خود ایستاد. به همین دلیل است که مردم زنجان، هشتم محرم را نه صرفاً یک روز عزاداری، بلکه روز تجدید بیعت با مکتب وفاداری و آزادگی میدانند.
امسال اما هشتم محرم1405 حال و هوایی دیگر داشت.
چند هفته پیش از آغاز ماه محرم، حسینیه اعظم زنجان در حملات دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی آسیب دید. بخشهایی از این مجموعه مذهبی و فرهنگی تخریب شد و تصاویر آن، قلب میلیونها عاشق اهل بیت را در سراسر کشور به درد آورد.
دشمن گمان میکرد با هدف قرار دادن این نماد بزرگ مذهبی، میتواند روحیه مردم را تضعیف کند و شکافی در پیوند عاطفی آنان با باورهای دینیشان ایجاد کند. اما آنچه در هشتم محرم امسال رخ داد، پاسخی کوبنده به این تصور باطل بود.
از نخستین ساعات برگزاری مراسم، خیابانهای منتهی به حسینیه اعظم مملو از جمعیتی شد که آمده بودند تا نشان دهند عشق به حضرت عباس علیهالسلام با انفجار و تخریب از میان نمیرود. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، همه آمده بودند؛ برخی با چشمانی اشکبار و برخی با پرچمهایی که بر فراز سرها به اهتزاز درآمده بود.
امسال جمعیت نه تنها کمتر نشده بود، بلکه بسیاری از زنجانیها معتقد بودند حضور مردم پرشورتر از سالهای گذشته است. گویی زخمهای وارد شده بر پیکر حسینیه، مردم را بیش از گذشته به میدان کشانده بود.
در طول مسیر، صدای «یا ابوالفضل» در فضای شهر طنینانداز بود. عزاداران با گامهایی استوار حرکت میکردند و پرچمهای سیاه و سرخ در میان انبوه جمعیت موج میزد. موکبها با تمام توان از عزاداران پذیرایی میکردند و خادمان حسینیه، با وجود تلخی روزهای گذشته، با افتخار به خدمترسانی مشغول بودند.
بسیاری از شرکتکنندگان میگفتند امسال آمدهاند تا ثابت کنند حسینیه اعظم تنها یک ساختمان نیست؛ حسینیه اعظم در دل مردم زنجان جای دارد.
یکی از پیرغلامان حسینی که بیش از پنجاه سال در این مراسم حضور داشته است، میگفت: آنها دیوارها را هدف گرفتند اما نمیدانند حسینیه اعظم در قلب مردم بنا شده است. این عشق را نمیتوان با موشک و بمب از بین برد.
جوانی که پرچم بزرگی از نام حضرت عباس علیهالسلام را بر دوش داشت نیز میگفت: ما امروز آمدهایم تا نشان دهیم راه حضرت عباس ادامه دارد. اگر او در کربلا از امامش دفاع کرد، ما هم از ارزشهای دینی و ملی خود دفاع خواهیم کرد.
در میان جمعیت، خانوادههایی دیده میشدند که کودکان خود را بر دوش گرفته بودند تا این حماسه را از نزدیک ببینند. مادران، کودکان را با نام حضرت عباس علیهالسلام آشنا میکردند و پدران از تاریخچه این آیین بزرگ برای فرزندان خود میگفتند.
دسته حسینیه اعظم امسال تنها یک مراسم عزاداری نبود؛ نمایش باشکوهی از وحدت، ایمان و مقاومت بود. مردم زنجان با حضور گسترده خود نشان دادند که باورهای دینی و عشق به اهل بیت، ریشهای عمیقتر از آن دارد که با تهدید و خشونت متزلزل شود.
حسینیه اعظم زنجان در هشتم محرم امسال، اگرچه نشانههایی از زخمهای دشمن را بر تن داشت، اما در حقیقت باشکوهتر از همیشه جلوه کرد؛ زیرا عظمت آن نه در دیوارها و ساختمانها، بلکه در دلهای میلیونها عاشقی است که نام حضرت عباس علیهالسلام را چراغ راه زندگی خود میدانند.
امسال زنجان یک پیام روشن به جهان مخابره کرد؛ پیام مردمی که آموختهاند از مکتب کربلا، از حضرت عباس علیهالسلام و از فرهنگ عاشورا، چگونه در برابر سختیها بایستند.
دشمنان شاید بتوانند بناها را ویران کنند، اما هرگز قادر نخواهند بود عشق به علمدار کربلا را از دلهای مردم این سرزمین بزدایند.
و این همان حقیقتی است که هشتم محرم امسال در خیابانهای زنجان به زیباترین شکل ممکن به نمایش درآمد؛ حقیقتی که میگفت:
یل یاتار، طوفان یاتار
یاتماز حسینین پرچمی
کاخ نامردان یاتار
یاتماز حسینین پرچمی
About the Author
